Archiwum miesiąca: maj 2017

Zespoły Ludowe

ZESPÓŁ LUDOWY „LUBONIANKI”
Zespół powstał w 1985 roku z inicjatywy Melanii Szyburskiej i Marianny Topolskiej. Okazją do zorganizowania zespołu było 35 – lecie Koła Gospodyń Wiejskich w Lubońku.
Już w 1986 r. Lubonianki po raz pierwszy wzięły udział w Wojewódzkim Przeglądzie Zespołów Ludowych w Koninie zdobywając nagrodę i puchar. Zespół przez wszystkie lata istnienia bierze udział w przeglądach i festiwalach zespołów ludowych zdobywając nagrody
i wyróżnienia. Dzięki licznym występom w środowisku lokalnym i ponadlokalnym Lubonianki zyskały dużą popularność. Swój bogaty program artystyczny prezentują
na różnych scenach średnio kilkanaście razy w roku. Ich występy to wspólne śpiewanie
i granie z kapelą Solanie. Lubonianki z Lubońka to zespół wielopokoleniowy i rodzinny,
w którym śpiewają babcie i wnuki, mamy i dzieci. Opiekunem i kierownikiem grupy śpiewaczej jest pani Marianna Topolska. W roku 2000 uchwałą Rady Miejskiej w Kłodawie przyznano pani Mariannie odznakę „Zasłużony Dla Miasta i Gminy Kłodawa”. W roku 2003 szefowa zespołu nagrodzona zastała statuetką kariatydy za szczególne zaangażowanie
w działanie na rzecz kultury w regionie konińskim. Instruktorem artystycznym zespołu jest Zdzisława Sikorska.
W roku 2005 Lubonianki obchodziły uroczystość 20 – lecia istnienia zespołu połączoną
z wydaniem zeszytu „FOLKLOR MUZYCZNY Z OKOLIC KONINA – ZESZYT 8 LUBONIEK”.
W roku 2006 Zespół zdobył nagrodę główną w VIII Kościeleckich Prezentacjach Dziedzictwa Kulturowego Wsi „Wielkanoc w tradycji, zwyczajach, obrzędach”

ZESPÓŁ LUDOWY „HONORATKI”
Zespół Ludowy Honoratki z Bierzwiennej Krótkiej działa na terenie gminy od 1982 roku. Założycielem grupy jest nieżyjąca już nauczycielka Szkoły Podstawowej w Bierzwiennej Maria Koralewska. Od początku istnienia grupą wiejskich artystek przewodzi solistka, ludowa gawędziarka Marianna Kochańska. Od kilku lat instruktorem grupy jest Małgorzata Stężewska. Liczący 12 osób zespół Honoratki znany jest nie tylko na terenie gminy, gdzie występuje podczas lokalnych uroczystości, uczestniczy też w regionalnych przeglądach i konkursach zdobywając nagrody i wyróżnienia. Kierownik zespołu,
Marianna Kochańska, 3 – kratnie zdobyła drugą nagrodę na Krajowych Eliminacjach Gawędziarzy w Kwidzynie. Za kultywowanie tradycji ludowych, a także przekazywanie tych wartości młodym pokoleniom pani Marianna otrzymała w roku 2003 odznakę „Zasłużony Dla Miasta i Gminy Kłodawa”.
Po śmierci Pni Marianny Kochańskiej w roku 2006 kierowniczką zespołu została pani Zofia Stępniewska. Na Regionalnych Spotkaniach Scenicznych OSP w Brzezinach Marszałkach zespół otrzymał nagrodę główną. W każdym roku działalności zespół prezentuje swój bogaty program kilkanaście razy na festynach, dożynkach, Dniach Kłodawy, na świętach ludowych, uroczystościach jubileuszowych i przeglądach zespołów ludowych. W październiku 2005 Zespół wziął udział w X Polonijnych Uroczystościach Dożynkowych w Piekieliszkach w rejonie Wilna na Litwie.
Zespół „Honoratki” wraz z zespołem „Grzegorzewianki” z Grzegorzewa został zaproszony przez Chmielnicki Miejski Związek Polaków im. Wł Reymonta w Chmielniku na Ukrainie, do udziału w obchodach 6 rocznicy Związku w dniach 29. 09. 2006 – 03. 10. 2006.

ZESPÓŁ LUDOWY „KŁODAWIACY”
Zespół powstał w 2002 roku z inicjatywy pani Felicji i Stanisława Pawlaków,
którzy nieprzerwanie do dziś pełnią funkcje artystycznego nadzoru i kierownictwa
w zespole i kapeli. Kłodawiacy mają w swoim repertuarze kilkadziesiąt pieśni i piosenek ludowych z regionów kujawskiego i wielkopolskiego. Występują podczas lokalnych uroczystości i imprez. Często są zapraszani na gościnne występy w całym powiecie i poza nim. Biorą udział w przeglądach zespołów ludowych, przeglądach kapel, solistów instrumentalistów z dobrym skutkiem. W sekcji wokalnej śpiewa 8 pań seniorek, a w sekcji muzycznej prezentuje się 7 muzyków z instrumentami: trąbka, akordeon, skrzypce, bęben, saksofon, tamburyn, kontrabas.
Od roku 2004 instruktorem artystycznym śpiewających pań jest pani Maria Kusztal.

Górnicza Orkiestra „Solanie

Działalność 45 – letniej GÓRNICZEJ ORKIESTRY „SOLANIE” datuje się od 1960 r. to jest od chwili powstania Kłodawskiej Zakładowej Orkiestry Dętej Kopalni Soli „Kłodawa”. Jej niezwykłe występy przyczyniają się do upowszechniania kultury muzycznej wśród społeczności kłodawskiej. Orkiestra w okresie długoletniej działalności krzewi kulturę muzyczną poprzez organizowane koncerty w Kłodawie, uczestnictwo w konkursach i przeglądach orkiestr dętych organizowanych na terenie kraju jak również za granicą.
Orkiestra pomimo iż Górnicza wciąż związana jest ze środowiskiem kultury kłodawskiej
i uczestniczy w uroczystościach państwowych i samorządowych.
Wciąż jest wiodącym inspiratorem i przedstawicielem środowiska muzycznego w Kłodawie. W jej repertuarze znajdują się utwory marszowe, szlagiery muzyki klasycznej jak również utwory dyskotekowe.

Więcej na oficjalnej stronie orkiestry

Zespół Taneczny GAMA

Zespół Taneczny GAMA działa przy Gminnym Ośrodku Kultury w Kłodawie.
Grupa istnieje od 1996 roku. Założycielką, choreografem, kierownikiem zespołu jest Iwona Łagodzińska.
Gama w swoich szeregach skupia dzieci i młodzież z całego powiatu kolskiego. Cała grupa podzielona jest na kilka mniejszych w zależności od wieku i stopnia zaawansowania.

  • GAMA MINI od 4 lat do 7 lat (Grupa początkująca)
  • FORMACJA GAMA DZIECI od 7 lat do 10 lat
  • MINI FORMACJA GAMA DZIECI od 8 do 11 lat
  • FORMACJA GAMA JUNIORZY od 11 do 15 lat
  • MINI FORMACJA GAMA JUNIORKI od 12 do 15 lat
  • FORMACJA GAMA SENIORZY od 15 do 19 lat
  • MINI FORMACJA GAMA SENIORZY od 16 do 19 lat
  • Oprócz tego z grup wyłaniane są duety i soliści.

Taki podział umożliwia systematyczne rozwijanie i doskonalenie umiejętności tanecznych dzieci oraz młodzieży. Pozwala to również startować w wielu różnych konkursach, turniejach, festiwalach, konfrontacjach i mistrzostwach tanecznych.

Zespół prezentuje takie formy tańca jak:

  • Inscenizacja taneczna
  • Widowisko taneczne
  • Taniec nowoczesny
  • Taniec i piosenka
  • Taniec towarzyski
  • Disco – dance
  • Break – dance

GAMA ma na swoim koncie wiele występów w środowisku lokalnym i sukcesów podczas występów na

przeglądach, konkursach, konfrontacjach i festiwalach tańca. Do najważniejszych należą:

  • „Grand Prix” na Międzypowiatowym Przeglądzie Dziecięcych i Młodzieżowych Zespołów Tanecznych Kłodawa 2002 r.
  • I miejsce oraz „Grand Prix” na Wielkopolskim Festiwalu Dziecięcych i Młodzieżowych Zespołów Tanecznych Konin 2003 r.
  • Kwalifikacja do Międzynarodowego Festiwalu Piosenki i Tańca Konin 2003 r.
  • „Grand Prix” na Międzypowiatowym Przeglądzie Dziecięcych i Młodzieżowych Zespołów Tanecznych Kłodawa 2004 r.
  • Wielkopolski festiwal Dziecięcych Młodzieżowych Zespołów Tanecznych Konin 2005.
    • I nagroda – GAMA I
    • II nagroda – GAMA JUNIOR
  • Międzypowiatowy Przegląd Zespołów Tanecznych „O Lampkę Solną”– Kłodawa 2005 nagroda dla zespołu GAMA I i GAMA II.
  • Międzypowiatowy Przegląd Zespołów Tanecznych „O Lampkę Solną”– Kłodawa 2006
    • GRAND PRIX – GAMA II
    • I nagroda – Formacja tańca break dance „GLOBAL B-BOYS”
    • II nagroda – GAMA I
    • III nagroda – GAMA JUNIOR
  • Konfrontacje Różnych Form Tanecznych Kutno 2006
    • nagroda – Zespół Taneczny GAMA II

Zobacz galerię zespołu:

Więcej zobacz na oficjalnej stronie zespołu.

Ratusz Miejski

Ratusz Miejski – późnoklasycystyczny ratusz miejski zlokalizowany w Kłodawie. Obiekt murowany, na planie kwadratu, zbudowany około 1820. Do budowy użyto materiałów rozbiórkowych z kościoła św. Idziego. Elewacja frontowa jest trójosiowa z balkonem wspartym na czterech kolumnach. W schodkowym szczycie w 1992 umieszczono herb miasta.

Wcześniej w tym miejscu stały ratusze drewniane, które często ulegały pożarom i przebudowom. Ostatnia budowla z drewna istniała w latach 1589-1789.

Ratusz pełnił rolę posterunku policji do jesieni 2015, kiedy to oddano do użytku nowy budynek przeznaczony dla tej formacji.

Drewniany kościół cmentarny pw. Świętych Fabiana i Sebastiana

Drewniany kościół cmentarny pw. Świętych Fabiana i Sebastiana – zbudowany w 1557 roku. W latach 1847–1878 pełnił funkcję kościoła parafialnego. Konsekrowany pw. Bożego Ciała, a kapłanów w nim pracujących nazywano Bożeciałkami.

Kolegiata Świętego Idziego – znajdowała się na placu przy skrzyżowaniu obecnej ulicy Poznańskiej i Dąbskiej. Nakazał wybudować ją Władysław Herman z wdzięczności za narodziny swojego syna. Zajmowali się nią kanonicy laterańscy regularni. Wokół znajdował się cmentarz. Została rozebrana, a cegieł użyto do budowy Ratusza Miejskiego.
Drewniana dzwonnica na cmentarzu parafialnym – przeniesiona w to miejsce z placu, na którym znajdowała się kolegiata Świętego Idziego.

Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kłodawie wybudowany został w II połowie XVIII wieku. Jest to świątynia trzynawowa, utrzymana w stylu późnobarokowym. Wyposażenie wnętrza pochodzi z XVIII wieku. Do kościoła przylega barokowy dawny klasztor karmelitów trzewiczkowych z 1623 r.

Kłodawski późnobarokowy kościół parafialny Wniebowzięcia NMP wybudowany został
w XVIII wieku. Jego budowę ukończono w 1755 r., a wieże dobudowano w 1765 r. Świątynię konsekrowano w 1766 r.

W latach 1818 – 1844 i od 1878 pełni funkcję kościoła parafialnego. Zdewastowany w 1806 r., restaurowany dwukrotnie w latach 1847-1854 i w roku 1954. Świątynia trzynawowa. Bazylikowy korpus czteroprzęsłowy z dwiema wieżami w fasadzie zachodniej. Prezbiterium dwuprzęsłowe, równej szerokości z nawą główną, nieco niższe, zamknięte ścianą prostą. Wewnątrz w prezbiterium i nawie głównej sklepienia żeglaste na koszowych gurtach. Nawy boczne otwarte do głównej półkolistymi arkadami filarowymi, sklepione kolebką krzyżową na gurtach. W zakrystii i skarbczyku poprzeczna kolebka na gurtach. Otwór tęczowy o łuku odcinkowym. Chór muzyczny wsparty na trzech arkadach koszowych, podsklepionych kolebką na gurtach, z faliście wygiętym parapetem, na którym umieszczony jest herb wielkopolskiej prowincji karmelitów i data 1755. W przyziemiu wież dwie wydzielone lokalności
z lożami na piętrze, otwartymi do naw bocznych otworami o wygiętych przedpiersiach. Ściany rozczłonkowane pilastrami. Zewnątrz elewacje opilastrowane. Okna zamknięte półkoliście i łukiem odcinkowym. Wieże dwukondygnacyjne, w górnej partii o narożach zaokrąglonych, nakryte hełmami baniastymi z latarniami. Dachy dwuspadowe, kryte dachówką.

Ołtarz główny ro kokowy, trójdzielny o bogatej architekturze. W ołtarzu obraz Matki Boskiej Szkaplerznej w sukienkach srebrnych. Ołtarze boczne analogicznie parami – rokokowe. Ambona rokokowa w kształcie łodzi. Prospekt organowy z rzeźbami muzykujących aniołków
i króla Dawida. Balustrada oddzielająca prezbiterium również rokokowa. Stalle z rzeźbami aniołków na zwieńczeniach i czternastoma obrazkami z przedstawieniami świętych. Trzy konfesjonały intarsjowane z obrazami zakonnika męczennika i Świętej Teresy.

Na przykościelnym dziedzińcu:

rzeźba Matki Boskiej z piaskowca na wysokim słupie, barokowa
nagrobek Józefa Byszewskiego, empirowy, żelazny w formie obelisku